دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی

دلــــــــم چنــــــان نظـــــری کیمیـــــا اثــــر داردکه پـــیـــــش از آنـکه رســــد آفتی، خبــــر داردز مـــــــــوج خیــــــز حـــــوادث نمیتوانـــــم گفتکه بستــــــه چشـــــمِ افــــق، قصه ای دگر داردنصیب من نه همین درد عشق و خاموشی استخـــدا دلـــی که به من داده صــــــد هنـــــر داردهـمـیـشه از در رحمــــت نمیــــــرسد بــــــارانچه ابـــــرهــا که به ســـــر برق پر شــــرر داردنشــــان ز تیـــــــــرگی روزگـــــار می بینــــــمچنین که مـــــرغ سحــــر ســــر به زیر پر داردبگـــــردباد عجیبـــــــــی رسیــــــــده زورق ماهــــــــــزار توشه ی اندوه این سفــــــــر دارداسیر جاه، چو مستان نیمه شب شاد استخمـــاری سحـــر است آنکه درد ســـــر داردتنـــــم ز خواب پریشـــــان دوش می لــــرزددلـــــم گـــــواست که تعبیــــر معتبـــر دارداگـــــر که لـــطف ازل ناز بیکســــان نکشدکه نقشـــــبند تنــــم را ز خــــــاک بردارد؟بشوی گونه ام ای دست غم ز گـرد ملالهنــــوز دیــــده ی من اشک مختصر داردتو ای شـــــرار بلا، با دلم به حرمت باشکه گوشه ی چشم کرامت، به من نظر داردخبـــــر ز تیغ جـــز دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی...

یک شب آخــــر از نهال غــــم، ثمر خواهم گرفتدامــن بـــــرق فنـــــا را بی خبــــر خواهم گرفتیک شب آخــــر سیــنه ی پر درد را خواهم دریداز ســــــر راز دل خــــود، پــرده بر خواهم گرفتیک شب آخر همچنان آتش زبان خواهم کشیددر طناب و چوب این خرگـــــاه در خواهم گرفتیک شب آخر رو به صحرای عــــدم خواهم نهادوین سرای غم فزا را، پشت سـر خواهم گرفتیک شب آخر همچو خاشاک نهـــان در کشتزاردست در دامـــان داس برزگــــــر خواهم گرفتیک شب آخر با تمـــــام نامــرادی های خویشکام دلچسبی ز دنیـــای هنــــــر خواهم گرفتیک شب آخر تا رهم از دست خواهش های دلپــــرده روی دیده ی آشـــــــوبگر خواهم گرفتیک شـب آخـــــــر تا نبینم دیگر از این رنگ هاقفـــــــل بر لب تا ابد، رنگی دگـر خواهم گرفتیک شب آخر بعد از این روشنگری ها، همچو شمعتیــــره دودی گردم و چشم سحــــــر خواهم گرفت دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی...

خداوندامرا شاید امتحان کردیکه در دنیارهایم بی همزبان کردیخداوندامرا شاید امتحان کردیکه در دنیارهایم بی همزبان کردیاگر دردم دادی توانم ده                          گران بارم صبر گرانم دهبه خاکت افتادم امانم دهچه خواهی از من ای غمچه خواهی از من ای غمچه سودی از هستی بُردم                                   که می بندی راهم هردمخداوندا سوزی به جانم دهدلی فارغ از این جهانم دهبه خاکن افتادم امانم دهچه خواهی از من ای غمچه خواهی از من ای غمچه سودی از هستی بُردم                                   که می بندی راهم هردمخداوندا سوزی به جانم دهدلی فارغ از این جهانم ده                   به خاکت افتادم امانم دهنه سنگی تا یکدمشود بالین مننه خوابی کآساید                دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی...